ไม่มีสี ไม่มืดบอด
posted on 08 Apr 2009 07:06 by nosalaryguy in Poetry
เมื่อถึงเวลา
เมื่อไม่มีใครให้เธอบูชา
เธอจะเป็นเจ้าผู้ครองจิตวิญญาณของตนเอง
และไม่ต้องประณามใครในความเขลาของเราเอง
แปลกซะยิ่งกว่าแปลก
ฉันได้กลิ่นความเปลี่ยนแปลง
ที่แห่งนี้ พวกเราจะเข่นฆ่ากันเองอย่างเหี้ยมโหด
ไม่ใช่สงครามที่ต่อสู้เพื่ออุดมการณ์
แต่รับใช้อำนาจอันละโมบอย่างอันธพาล
ฉันอยากไปนอนเฝ้าดวงจันทร์?
แต่ที่นั่นคงไม่มีเทวดาให้นักแสวงโชค
ส่วนโลกใบนี้ก็ยากจะหาพื้นที่ให้สงบใจ
เมื่อไม่เอาการครอบงำ เราจึงต้องเรียกจิตวิญญาณและแสงสว่างกลับมา
ไม่มีสี ไม่มืดบอด
จงแต่งแต้มจิตวิญญาณให้ตนเอง!
เมื่อไม่มีใครให้เธอบูชา
เธอจะเป็นเจ้าผู้ครองจิตวิญญาณของตนเอง
และไม่ต้องประณามใครในความเขลาของเราเอง
แปลกซะยิ่งกว่าแปลก
ฉันได้กลิ่นความเปลี่ยนแปลง
ที่แห่งนี้ พวกเราจะเข่นฆ่ากันเองอย่างเหี้ยมโหด
ไม่ใช่สงครามที่ต่อสู้เพื่ออุดมการณ์
แต่รับใช้อำนาจอันละโมบอย่างอันธพาล
ฉันอยากไปนอนเฝ้าดวงจันทร์?
แต่ที่นั่นคงไม่มีเทวดาให้นักแสวงโชค
ส่วนโลกใบนี้ก็ยากจะหาพื้นที่ให้สงบใจ
เมื่อไม่เอาการครอบงำ เราจึงต้องเรียกจิตวิญญาณและแสงสว่างกลับมา
ไม่มีสี ไม่มืดบอด
จงแต่งแต้มจิตวิญญาณให้ตนเอง!
Tags: politics, การเมือง3 Comments

#1 By dong=ดอง,โด่ง on 2009-04-08 07:33