ผมเริ่มไม่มีอะไรจะเขียนซะแล้วสิ

เข้าสู่วันที่ห้าของสัปดาห์บล็อกนรก... ผมเริ่มหมดมุข ไม่รู้จะขุดเอาอะไรมาเขียนแล้ว เพราะผมคิดแล้วก็เขียนวันต่อวัน ไม่ได้วางแผนล่วงหน้า ขอบคุณทุกคนที่กด hot post ให้กับ 2 เอนทรี่ที่ผ่านมา จนบล็อกนี้ได้ขึ้นหน้าหนึ่ง 2 วันซ้อนครับ งงอยู่เหมือนกัน เพราะมันเรื่องคนละแนว แต่บางคนคิดว่ามันเป็นเรื่องการเมืองเหมือนกัน คงเป็นเพราะชื่อเรื่องมันมีคำว่า "การเมือง" มั้ง? และผมก็รู้แล้วว่า ผมไม่สนุกกับการเขียนเรื่องการเมืองเลย ขอกลับมาเขียนเรื่องของตัวเองดีกว่า จะได้บ้าได้เต็มที่

เมื่อคืนผมไม่อยากทำอะไร เพราะกะจิตกะใจไปอยู่ที่ลอนดอน ในที่สุดเชลซีก็เข้าชิงแชมเปี้ยนลีก!!! ผมไม่ได้ดีใจเพราะเชลซีชนะลิเวอร์พูลอย่างเดียวนะครับ แต่ดีใจเพราะอย่างน้อยๆก็ได้ "รองแชมป์" มาครองแล้วล่ะ ไม่ใช่มักน้อยนะครับ แต่รู้สึกว่า เราน่าจะภูมิใจในสิ่งที่ได้มาแล้วแน่ๆ กีฬาเป็นอะไรที่แปลกมาก โดยเฉพาะการชิงชนะเลิศ คนที่ได้ "รองแชมป์" ดูเหมือนจะไม่ภูมิใจเอาซะเลย เค้าคงลืมไปว่า ตัวเองแพ้ที่หนึ่งหรือ "แชมป์" แค่คนเดียวเอง ทำไมไม่ภูมิใจกับชัยชนะก่อนหน้านี้บ้างล่ะ?

ปกติผมไม่ค่อยดูฟุตบอลบ่อยนักหรอก เพราะมันต้องใช้เวลาอย่างน้อยก็ 90 นาที เพื่อดูคน 22 คนแย่งลูกบอลลูกเดียวกัน แถมบางคู่ยิงประตูกันไม่ได้ ก็รู้สึกเหมือนถูกหลอกให้ดูฟุตบอลเก๊! (คติผม ฟุตบอลแท้ต้องมีสกอร์!) ส่วนมากผมเลยรอดูข่าวตอนเช้าจะดีกว่า ไม่ต้องเสียเวลาลุ้น ยกเว้น Chelsea ที่รักนี่แหละ แต่ก็ใช่ว่าจะดูทุกนัด ผมดูแค่นัดสำคัญๆ แต่เวลาผมดูทีไร เชลซีไม่ค่อยชนะหรอกครับ

เท่าที่ผมจำได้ ผมเร่ิมเชียร์เชลซีตั้งแต่นัดชิง FA Cup ปี 1994 ที่แพ้ Man United ไป 0-4 เหตุผลก็ไม่มีอะไรมาก คือ ผมชอบสีน้ำเงินมากกว่าสีแดง (ตอนเด็กคิดได้แค่นี้แหละ) เชลซีตอนนั้นยังเป็นทีมไม่มีคลาสเลยนะครับ ถ้าจำไม่ผิด รู้สึกจะมี รุด กุลลิต เป็นนักเตะดังอยู่คนเดียว หลังจากพ่ายแพ้อย่างยับเยินผมก็เลยตามเชียร์ เพราะอยากรู้ว่าเมื่อไหร่มันจะชนะกะเค้าบ้างวะ? 14 ปีผ่านไป มันคนละเรื่องกันเลย นี่ก็กะว่าจะเลิกเชียร์แล้ว เพราะมันเก่งเกินไปแล้ว... จบดีกว่า.

หมดมุขจริงๆนะเนี่ย

ผมว่าโปรเจ็คต์ค้นหาแนวบล็อก โดยการเขียน 7 เอนทรี่ 7 วันรวดนี่ ซักจะไม่หมูซะแล้วครับ เพราะนอกจากบล็อกผมจะไร้แนว แล้วยังไร้การวางแผนอีกต่างหาก พอย่างเข้าสู่วันที่ห้า เลยรู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกข้าศึกต้อนให้จนมุม บล็อกนรกชัดๆ!

คาดว่า ถ้าผมเอาชีวิตรอดพ้นวันที่ 7 ไปได้ ก็จะประกาศตัวเป็น "บล็อกผ่านศึก" ขอพักจากยุทธภูมิ exteen ซักพัก หรือว่ามีใครอยากจะรับช่วงต่อ? ผมหมายถึง "เขียน 7 เอนทรี่ 7 วันรวด" แบบที่ผมกำลังทำอยู่นี่ไง มันเป็นแค่การทดสอบตัวเองน่ะครับ ไม่มีอะไรมากขอแค่ "ถึก" ก็พอ

ใครอยากฝึก "Blog Ranger" แบบผมก็เชิญตามสบายนะครับ แต่ถ้าอยากให้ผมเข้าไปติดตามอ่าน นรกที่คุณกำลังเผชิญ ได้ง่ายๆหน่อย ก็ใส่ tag : BlogRanger ไว้ด้วยก็แล้วกันนะ และขออวยพรให้คุณจงมีชีวิตรอด!

โอ้ย... ไม่ไหวแล้ว ข้าศึกกำลังบุกหนัก ตายแหงแก๋ พรุ่งนี้ตูจะเอาอะไรมาเขียนวะเนี่ย?

จบ.

Back to Top